SUZUKI, 4X4, MACERA, TROPHY

Feza onları uyarmıştı.

Trophy dediğimiz şey sıradan off-road yarışlarına benzemez, dikkat edin demişti. Engeller bildiğiniz engeller gibi değil, bildiğiniz gibi engeller de bildiğiniz yerlerde değil demişti. 70 metre boyunda bir engelli off-road alanı için yarım saat, 130 kilometrelik navigasyon etabı için 10 saat zaman verdiğimde kaşlarınızı kaldırıp komik komik bakmayın, ancak yeter demişti. Hızlı gitmek, çabuk hareket etmek önemli değil, yarım saat ellerinizi çenenize dayayıp düşündükten sonra doğru bir karar verip hareket etmek size zaman kazandırır demişti. Siz daha durun size ne sürprizler hazırladık demişti.

Söylemişti.

Bazıları dinledi, bazıları dinlemedi. Ama hepsi fena halde eğlendi.

Trophy, senelerdir tüm Off-Road'cuların hayaliydi. Yarışlara katılanlar, gezilere katılanlar, hiç birine katılmayıp sadece izleyenler hep bir Trophy hayal ediyorlardı. Trophy, zorlu bir off-road gezisi ile zorlu bir off-road yarışı karışımı bir organizasyon. Trophy'de ekipler; Yol Notu, Trip Master ve GPS kullanarak, kazma, küreklerini, kum paletleri ve vinçlerini hazırlayarak, makara sistemleri tasarlayarak, engellere göre taktikler geliştirerek ve en önemlisi takım olarak hareket edip yardımlaşarak, iki araç ve dört kişi yola çıkıp; 3 gün sürecek uzun soluklu bir strateji planlayıp off-road yapıyorlar. Trophy öyle bir yarış ki tüm yarışçıların birbirine yardım etmesi serbest. Öyle bir yarış ki sadece iyi bir araca sahip olmak, iyi pilot, iyi co-pilot olmak, değil kazanmaya bitirmeye bile yetmiyor. Öyle bir yarış ki aynı engel için 100 farklı geçiş yolu icat edilebiliyor ve hiçbiri işe yaramayabiliyor. Öyle bir yarış ki bazı engelleri aşmak için minimum iki araç olmak gerekiyor. Yola beraber çıkıp beraber bitiriyorsun, yardımlaşarak, kaybolunca kafa kafaya verip yolu geri kazanarak, engellerde birlikte hareket edip çalışarak.

Bu sene Off-Road Masters Group, OMG, Suzukı desteğini alarak bu hayali gerçekleştirdi. Sapanca'nın yeşil, el değmemiş, vahşi doğası içinde 2 aylık bir çalışma sonucu parkurlar çıkarıldı, Check Point yerleri belirlendi, tonlarca su kullanılarak bataklıklar hazırlandı, kaya geçişleri için iş makinaları ile farklı stil kaya grupları inşa edildi ve SUZUKI ADVENTURE TROPHY, 27 Ağustos Cuma günü start aldı.

Türkiye merkezli olarak ilk kez gerçekleştirilen böylesi bir organizasyona farklı şehirlerden 14 Takımın yanı sıra Yunanistan'dan da iki takım kayıt yaptırmıştı. Takımlar yönetmelik gereği biri Suzukı iki arazi aracından oluşuyordu. Ayrıca Suzukı araçların katılımına açık olan Raid Grubu içinde, özel olarak hazırlanmış bir Navigasyon etabında start alan araçlar, gün boyu iki kişilik bir ekip olarak Sapanca'nın harika doğasında yol alarak Trophy keyfini yaşama şansına sahip olacaklardı. Suzukı de biri Grand Vitara diğeri Vitara iki aracı Trophy şartları için hazırlamış, İSOFF yarışçılarından, basından ve Suzukı mensuplarından oluşan bir takım halinde Trophy'e kayıt yaptırmıştı.

Yönetmelikte belirtildiği üzere arazi lastikleri, roll bar, vinçlerle donanmış araçları ve takımlarını yansıtan isimleri ile ekip üyeleri cuma günü Sapanca Derbent Hotel'deki Trophy Merkezinde toplanıp kayıt yaptırdılar. 3 Takımın araçlarındaki sorunlar nedeni ile startta yetişemeyeceği ortaya çıktı. Sonunda 13 A Grubu takım, 6 Raid Grubu araç, toplam 32 araçta 64 Trophy'ci araç teknik kontrolünden geçip Brifing salonunda toplandılar. Pür dikkat bu Trophy için aylardır hayal kuran ve çalışan Feza Aytaç'ı ve ekip arkadaşı Mehmet Becce'yi dinlemeye koyuldular.

Trophy ile ilgili bilgiyi aldılar sonunda ama sürprizlerle ilgili en ufak bir ipucu bile koparamadılar. Zaten bazı sürprizleri o salondaki kimse bilmiyordu.

Feza bile.

Kapı numaralarını yapıştıran ekipler, öncü aracın eşliğinde konvoy halinde Sapanca Belediye Başkanlığının önüne gittiler. Yolda 4 saat önce Edirne'den Türkiye'ye giriş yapan ve ancak yetişen Yunanlı Ekipler konvoya dahil oldu. Trophy hazırlıkları sırasında çok emekleri geçen Sapanca Kaymakamı Hasan Duruer ve Sapanca Belediye Başkanı İbrahim Uslu ilk startı verdiler. A Grubu, Raid ve Görevlilerin araçları ile birlikte 45 araçlık bir konvoy olarak Sapanca içinde bir tur atan ekipler hemen ardından ilk etaba, Prolog'a girmek için Yanıkköy'de hazırlanan Seyirci Alanına geldiler.

Etap 70 metre uzunluğundaydı. Ve Ekiplerin önünde yarım saat vardı.

Tüm yarışanlar önlerinde dimdik inen uçuruma, ardından kayalarla süslenmiş dik iniş ve çıkışa bir göz atmak için start yerinde toplandılar. Sonra ekipler kendi içlerinde toplanıp planlar hazırlamaya başladılar. Trophy kurallarına göre takımı oluşturan 2 araç etap içinde yardımlaşabiliyorlar. Etapta harcadıkları her dakika 6 ceza puanı anlamına geliyor. Etapta geçmeleri istenen parkuru belirleyen bantlara değmek 50 puan ceza getiriyor. İki ekibin ceza puanları toplamı takımın o etaptan alacağı puanı belirliyor. Araçlardan biri etabı tamamlayamazsa, maksimum ceza puanını alıyor ve ekipler ertesi etapta yarışmaya devam edebiliyorlar. Ancak araçlardan biri finiş çizgisini geçerse artık diğer araca yardım etme hakkı kalmıyor, bu nedenle ekipler engellerde birbirini bekleyerek finişe birlikte giriyor.

Ve ilk etap başladı. Neredeyse tüm takımlar uçurumu vinçle inme kararını vermişlerdi. Bir kısmı kendi vincini ve organizasyonun koyduğu sabit noktaları kullanıp inerken, bir kısmı önce takımlarındaki vinçsiz aracı aşağı indirip, geri geri aşağı inmeyi tercih ettiler. Uçurumun dibinde manevra yapmaya çalışan araçlar yanlarında koşan co-pilotlarının direktifleriyle hareket ederken, daha organize ekipler araç telsizleri ile haberleşip ortak hareket etme yolunu seçtiler. İki aracı halatlarla birbirine bağlayıp, arkadaki aracın vinci ile bir seferde aşağı inen ekip takdir toplayıp bolca da zaman kazanırken, ekiplerin bazıları uçurumu vinç bağlamadan doğrudan inmeyi tercih ettiler. Hızlı hareket eden ekiplerin bir kısmı kayaların arasında zaman kaybederken, kayaları süratli geçmeye çalışıp devrilenler oldu. Sonunda "EXPEDITORS" ve "2 FAST 2 FURIOUS" takımları etabı en hızlı tamamlayan 4 araç oldular.

Sapanca Öğretmenevi tarafından Yarış alanında verilen pilav üstü mantar sote sadece etaptan sorunsuz çıkan araç sahiplerine ve görevlilere yar oldu. Diğerleri kırılıp dökülen araçlarını yarına hazırlamak için servislerinin başına koştular.

Ertesi sabah kumanyalarını alan ekipler fırtına halinde yağan yağmur ve dolu eşliğinde 8.00'de Trophy Merkezinin önünden start yerine doğru hareket ettiler. Bugün sırada 133 kilometrelik Navigasyon etabı vardı. Etabın yeri, engellerin şekli, yarışçıların geçmek zorunda oldukları check pointlerin sayısı gibi ufak tefek ayrıntıların yanısıra, start yeri de gizliydi. Sonunda ekipler kendilerini Kartepe'ye çıkan yolun kenarında buldular. Bu etapta geçirilen her dakika 1 puan değerindeydi, her bir Check point atlama cezası ise 200 puandı. Maksimum zaman 10 saat olarak verildiğinde ekiplerin yüzünde bir gülümseme belirdi. Hemen her ekip birkaç saat sonra finiş noktasına geleceğine emindi. A Grubunun arkasından basın aracı, onların arkasından ise Raid grubu start aldı ve Suzukı Adventure Trophy'nin 2. Günü başladı.

Akşam anlattıklarına göre Check pointlerdeki görevliler o gün çok eğlenmişler. Ekiplerin, sayıları bilinmeyen Check Point noktalarını yol üzerinde bulmaları ve yol notları üzerinde kaşe bastırmaları gerekiyordu. Yol notunda bulmaları gereken belirsiz sapakları bulamayan ya da cangıl dediğimiz adam boyu otlarla kaplı alanlarda pusula ile doğru yöne gitmeyenler bu Check Point noktalarının çok yakınından geçse bile göremeyebiliyorlardı. Check Point görevlileri, günlerini az ilerde debelenen, yanlış yollara sapan, aslında geçmemeleri gereken engelleri aşmak için yaratıcı sistemler oluşturan ekipleri izleyerek neşe içinde geçirdiler. Dere içinde yer alan Check Point görevlisi özellikle bastıran dolu sırasında yerini terk edemeyip fena halde ıslansa da genelde görevliler hallerinden çok memnundu. Sanırım, Feza tarafından uçurumun kıyısında bir Check point noktasında görevlendirilen Suzukı ithalat Müdürü Gülüm Kiper'i bu grubun dışında tutabiliriz. Bir eliyle uçurum kıyısındaki otlara tutunarak diğer eli ile kaşe basarak görevini hakkı ile yapan Gülüm Kiper, bir kasa Red Bull'u dere karşısındaki görevliye geçirmesi istendiğinde ilk kez kararsızlığa düştü. Görevli, bir tane Red Bull içmesini ve kanatlanıp dere üstü uçmasını önerdi ama bu uçuk fikrini beyan etme cezasını az sonra derenin soğuk suları içine düşerek ödedi. Tüm ekiplerin yol kaybedip buluştuğu noktalar da vardı. Toplanan ekipler hep birlikte yol notlarını açıp nerede hata yaptıklarını bulmaya çalışırken, bir taraftan da yol üstünde olduğunu tahmin ettikleri 6. Check Point noktasının yeri üzerinde spekülasyonlar yapıyorlardı. Toplam 5 CP bulmuşlardı ama en az bir tane daha olduğunu tahmin ediyorlardı. Tam o sırada aynı noktaya gelen Zafer İşeri "Sen kaç CP buldun?" sorusuna güvenle "Bir" diye cevap verdi, ve sözünü ispat için karnesini gösterdi. Bingo! Zafer'in bulduğu tek CP, tüm ekibin deli gibi aradığı CP'ydi. Ekipler araçlarına atlayıp CP noktasına giderken Zafer yüzgeri diğer 5 CP'yi bulmak için geri dönüyordu.

Finişe giden görevli ekibi ise uzun bir can sıkıntısı bekliyordu. Saatlerce ekipleri bekleyen görevliler sonunda tam umudu kesmişken Erkan Birinci - Serhat Tolan - Selahattin Toper - Nihat Keskin'den oluşan EXPEDITORS ile ferahladılar. Hiç değilse bir ekip finiş görmüştü. Araçlardan birinin dik duvar kıvamında bir yarı vinçle inerken halat kopardığı ve takla attığı ortaya çıktı. Görünüşü sıkılıp atılmış kola kutularını andıran Suzukı Grand Vitara, Hi-Jack yardımı ile konserve açacağı usulü ile açılıp düzeltildi. Hemen arkalarından Cevat Cengiz - Arda Altuntaş - Ahmet Tınkır - Orhan Doğan'dan oluşan 2 FAST 2 FURIOUS paldır küldür finişe geldi. Ekipler heyecan içinde kaç check point olduğunu sordular, sonuç onlar için tatmin ediciydi, 6 check point vardı ve hepsini bulmuşlardı. Bu arada Yunanlıların ORESTİADA adını verdikleri takım sadece bir araçla finişe geldi. Diğer aracı yolda kaybedip etmediğini düşünürken aracın diferansiyel kırıp geri döndüğü ortaya çıktı. BENZESİN BROTHERS, Leyon Benzesin - Hakan Tütüncüler - İzak Benzesin - Murat Taşlıdağ finişe çarpışan araba modeli ile girdiler. Birbirlerinden ayrılmayan araçlar 8 tekerlekli bir 8x8 halinde finişten geçtiler. SUZUKI SAVAŞÇILARI ismi ile yarışan Zafer İşeri - Savaş Yılmaz - Kubilay Tüfekçi - Bülent Kaya finişe biraz bölünmüş olarak geldiler. Aracında sorun yaşayan Kubilay Tüfekçi'yi 30. Kilometrede bırakan Zafer İşeri bambaşka bir yönden finişe gelmeyi tercih etti. Yaklaşan aracın homurtusunu duyup finiş alanına geleni alkışlamak için koşan görevliler arkalarından çalınan korna ile şaşkınlık içinde dağıldılar. Etap içinde kaybolduklarını ve tesadüfen finişi bulduklarını asla kabul etmeyen İşeri - Yılmaz ekibi finiş çizgisini ters yönden geçip, dönüp tekrar geçerek etabı bitirdiler. Yavaş yavaş diğer takımlar da gelmeye başladıkça güzel ya da endişe verici ya da komik hikayeler ortaya çıkmaya başladı. MIKIZUKI isimli ekip takla atmış, Turgut Barış köprücük kemiğini kırmıştı. Hakemler emniyet kemerini takmadığı için ona ceza puanı verirken, arkadan gelen diğer yarışmacı takım DAY BY DAY, yarışı bırakıp ilk müdahaleyi yapmışlar ve ekibi alıp şehre, hastaneye indirmişlerdi. Aynı takımın diğer ekibini, SUZUKI firmasından yarışa katılan Mahmut Aslan ve Özmen Uğurcan'ı beklerken onların da takla attıklarını öğrendik. Bu şekilde MİKİZUKİ bir etapta iki araç taklası ile Takım Takla Rekorunun sahibi oldu. Yarışta çukurlar, kayalar, dere geçişleri ve sarsıntılı vinçleme noktaları tam böbrek taşı düşürecek cinstendi. Ama yarış sırasında rahatsızlanan Cemil Islıkçı takım arkadaşları tarafından hastaneye götürüldüğünde ilk kez gerçek bir böbrek taşı düşürme vakası ile karşı karşıya olduğumuzu anladık. CEO TEAM bir aracını geride bırakarak inatla etaba devam etti ve finiş gördü.

10 saat geçtikten sonra Finiş görevlileri masalarını topladılar. Kalan 4 takım, maksimum ceza aşımına girmiş olarak yarın Trophy'e devam edecekti. Gece Trophy Merkezinde trophy'ciler hem yemeklerini yiyip hem de hararetli bir şekilde o günkü yol maceralarını paylaşırken, Feza Aytaç ve Mehmet Becce, etapta kalan üç aracı çıkarmak için etabın içlerine daldılar. Gece 2'de Saim Tekin - Serap Tekin - Mehmet Tekin - Munise Görgül'den oluşan MR TOMi Takımının son aracı etaptan dışarı çıkarıldılar.

3. Gün Takımlar sayıca biraz azalmış bir şekilde sabah 07.00'de start aldılar. MIKIZUKI, MAPICS ve MUDCATS Takımları Trophy'e veda etmiş, birer araçlarını kullanamayacak durumda olan SUZUKI SAVAŞÇILARI ve CEO TEAMS bir araya gelerek yeni bir Takım oluşturmuş, Trophy'e devam etmişlerdi. Sabahın köründe Mezarlığın önünden start alan Trophy'ciler biraz ürperdiler ve kötü bir önsezi ile titrediler.

Ama görevliler bir şey hissetmedi. Feza da.

48 kilometrelik 2. Navigasyon etabını geçmek için 4 saatleri vardı Trophy'cilerin. Organizasyon onlara Adams Familiy adını verdiği bir korku filmi dekor noktasında ve harika iki dev çukur geçişinin olduğu Soğucak Yaylasında iki özel sürpriz hazırlamıştı. Ekipler genelde 2 CP'yi sorunsuz olarak buldular. Görevliler de, iki tekeri uçurum üzerinde boşlukta asılı duran ve halatlarla, vinçlerle diğer ekip aracına ve kayalara bağlanan MR TOMİ ekibinin aracını sorunsuzca bulup uzun uğraşlarla kurtardılar.

Navigasyon etabından gelen Takımlar, hemen Off-Road Engelli Etabına girmek için sıraya sokuluyordu. Bu etapta Feza yine vinçli uzun bir iniş, harika bir bataklık, üzerine iki ağaç kütüğü atılmış timsah çukuru (şimdilik timsahsız), devrilme noktasının sınırında bir yan eğim geçişi ve barok tarzda düzenlenmiş bir kayalar grubu hazırlamıştı. Bataklığın geçilmeyeceği garantisi vardı -denenmiş ve geçilmemişti- yan eğim için takımlar cin fikirler geliştirebilirlerdi -üste takımın diğer aracını koyup, halatlarla bağlanarak geçmek gibi- ya da klasik usulleri kullanıp yana co-pilotları asıp ağırlık yaparak geçebilirlerdi- köprü için her takım işini bilen co-pilotlara muhtaçtı ve kayalık geçişte stepnelerle, paletlerle kendilerine geçiş yolları inşa edebilirlerdi. Hepsini kullandılar. Vinçler çalıştı, co-pilotlar çalıştı, araçlar itildi, çekildi, kayalar oradan oraya alındı ve finişe ulaşmak için her şey yapıldı. En son kalan takım, EXPEDITORS, Bataklık geçişinde bir araçlarını yitirdiler. Aks kesen Selahattin Toper'in CJ5'i biraz daha zorlanınca bu kez tekerleği kopararak hareketsiz kaldı. Tek araç devam eden ekipten Erkan Birinci ise tam finişe yaklaşırken kayalıklarda takıldı. Selahattin Toper, can çekişen Jeep'i ve yanlarına asılmış, arkadan iten, önden çeken bir sürü gönüllü Troph'ci ile, 3 teker, çağanoz gibi, inanılmaz bir inatla, ekip arkadaşının yanına gitti; kendini sabit nokta haline getirip ekip arkadaşının aracını kurtardı ve finişe gitmesini sağladı.

Sırada hep birlikte bitişi kutlamak vardı. Final. Bir iş makinasına yüklenen hasarlı araçlar dahil tüm ekipler Trophy alanında dizildi. 3 gün boyunca canla başla uğraşıp Trophy'i organize eden, Trophy'de yarışan ve bitiren ve bitiremeyen herkes aynı keyifle çığlık çığlığa finali kutladılar. Şampanyalar patlatıldı, herkes birbirini ıslattı, Feza havalara atıldı, Mehmet havalara atıldı, ben kaçtım.

Sonra Ödül törenine geçtik. Evet yarışlarda kazanmak değil bitirmek önemli derler. Trophy'de katılmak bile bitirmek ve kazanmak kadar önemliydi. Yine de bir birincisi vardı Suzukı Adventure Trophy'nin ve onu hep birlikte alkışladık. Cevat Cengiz - Arda Altuntaş - Ahmet Tınkır - Orhan Doğan'dan oluşan "2 FAST 2 FURIOUS" Takımı 2066,7 ile en az ceza puanı toplayıp birinci oldular ve OMG tarafından Türkiye adına, Yunanistan'da düzenlenecek EVROS 2005 Adventure Trophy'e gönderilme hakkını elde ettiler. İkinci 2194,7 ceza puanı ile Erkan Birinci - Serhat Tolan - Selahattin Toper - Nihat Keskin'den kurulu "EXPEDITORS" Takımı oldu, 3. İse 2603,7 ceza puanı toplayan Leyon Benzesin - Hakan Tütüncüler - İzak Benzesin - Murat Taşlıdağ'dan kurulu "BENZESİN BROTHERS" oldu. Tüm Trophy'cilerin oyları ile, Trophy'e ara verip rakip takımdan arkadaşını hastaneye götüren "DAY BY DAY" Takımı, İbrahim Bükücü - Selim Koşak - Zihni Sanus - Fazlı Yurdabak, "Suzukı Adventure Trophy En Centilmen Takım" seçildiler.

Kupalar ve Madalyalar, Sapanca Kaymakamı Hasan Duruer, Sapanca Belediye Başkanı İbrahim Uslu, Adapazarı Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Duran ve SUZUKI Türkiye Genel Müdürü Koray Batur tarafından verildi.

Ve SUZUKI ADVENTURE TROPHY 2004 sona erdi.
Ve herkes İstanbul'a dönmek için yola çıktı.
Ve herkes döndü.
Bir kişi hariç.
Feza.
İSOFF'un yaramaz çocuğu.
Turbo.
Suzukı Takımı Yarışçısı.
Gülin'in 20 yıllık eşi, Yosun'un 15 yıllık babası.
Salı akşamı İSOFF'da sessizce toplanıp Feza'nın son fotoğraflarını ve görüntülerini izleyen onlarca kişinin dostu, arkadaşı, sırdaşı.
O dönmedi.

Siz daha durun size ne sürprizler hazırladım demişti.
Söylemişti. Gerçekten de beklemediğimiz sürprizler hazırladı herkese.

SONSÖZ
Feza Aytaç'ı 30 Ağustos gecesi, Tuzla TEM üzerinde geçirdiği bir trafik kazasında kaybettik. Tüm sevenleri ile onu Çarşamba günü Maltepe camiinden uğurladık, mezarına çiçekler koyduk. Ve en sonunda bunun bir şaka olmadığını, gerçekten Feza'yı kaybettiğimizi idrak ettik.

http://www.isoff.org.tr/content.asp?ctID=125&RecID=311